Uśmiech

P1110313(1)

Dzisiaj kolejny z serii Myślników, czyli krótkich wpisów na jakiś temat. Niby błahy, ale jednak! Idzie wiosna, musimy rozbudzić naszą radość i rozruszać nasze kąciki ust!

Mówi się, że uśmiech, to najpiękniejsza rzecz, jaką można na siebie założyć, i tak dalej. Ale tak naprawdę jak często się uśmiechamy do innych? Jakiś czas temu, jadąc na uczelnię, zobaczyłam, że siedząca przede mną pani zakłada czapkę w kształcie głowy niedźwiedzia. Nie byłam w stanie się powstrzymać i od razu zaczęłam się uśmiechać, ta czapka była naprawdę urocza. Współpasażerka odwzajemniła uśmiech i wysiadła do pracy. Myślę, że to zrobiło jej choć trochę dzień.

Tak samo dzisiaj, wracając do domu z uczelni miałam dobry humor i po prostu szłam z uśmiechem na twarzy. Niektórzy dziwnie się na mnie patrzyli i wtedy doszło do mnie: co jest w tym dziwnego, że się uśmiechamy? Naprawdę jesteśmy już tacy smutni i zgorzkniali, że jak ktoś się cieszy to jest coś nie tak?

Proponuję więc małe zadanie-wyzwanie. Rzucam je sobie od czasu do czasu i Wam też to bardzo polecam. Uśmiechnij się do przypadkowych ludzi na ulicy – może to właśnie jakieś zapłakane dziecko jedzie w wózku? Może ktoś ma smutną minę? Po prostu, tak zwyczajnie. Gwarantuję Ci, że osoba, która odwzajemni uśmiech, na pewno będzie miała lepszy dzień. A może następnym razem to Ciebie ktoś obdarzy uśmiechem? 🙂

Zdjęcie – ja.

Porozmawiajmy! :)

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s